Z głębokim żalem i w poczuciu nieodżałowanej straty przyjęliśmy wiadomość o śmierci Wandy Wątorskiej – Członka Honorowego Stowarzyszenia Bochniaków i Miłośników Ziemi Bocheńskiej.
Wanda Wątorska przez wiele lat kierowała bocheńską Szkołą Muzyczną, wychowała liczne grono muzyków i wybudowała budynek, w którym szkoła funkcjonuje obecnie. Po odejściu na emeryturę nie przerwała działalności edukacyjnej, nadal uczyła i wychowywała młodych muzyków. Swój wolny czas poświęcała również pracy z dziećmi niepełnosprawnymi – podopiecznymi Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Bochni, gdzie założyła i prowadziła szkolną orkiestę.
Jej zasługi dla rozwoju muzyki w Bochni i przyjaźń z Jerzym Żurawlewem – założycielem bocheńskiej szkoły muzycznej i twórcą Konkursowych Chopinowskich – od lat bada i opisuje Dr Elżbieta M. Zechenter. Poniżej przypominamy fragment jednego z jej tekstów opublikowanych w Wiadomościach Bocheńskich:
Wanda Wątorska odegrała znaczącą rolę w zachowaniu spuścizny Żurawlewa w Bochni. Jej rodzice – szanowani nauczyciele szkół średnich, odznaczeni za działalność konspiracyjną podczas wojny – zdawali sobie sprawę, że córka ma talent muzyczny i zachęcali ją do nauki gry na fortepianie od najmłodszych lat. Gdy dowiedzieli się, że do Bochni przyjechał słynny pianista Jerzy Żurawlew, zaprowadzili młodą Wandę na spotkanie z nim. Słysząc jej grę, Żurawlew powiedział, że choć on „nie uczy dzieci, ją chętnie by nauczał”. Początkowo studiowała u niego prywatnie, następnie w Szkole Muzycznej w Bochni, później w Akademii Muzycznej w Krakowie. Jej kariera muzyczna napotkała wiele trudności i przerw, ponieważ jej ojciec, były oficer Armii Krajowej, został więźniem politycznym. Był sądzony i więziony przez wiele lat, a w pełni zrehabilitowany dopiero w 1992 roku. Tymczasem Wanda Wątorska kontynuowała naukę i zdobyła kilka nagród za wykonania utworów fortepianowych, także na międzynarodowych konkursach. Otwierała się przed nią szansa udanej kariery artystycznej, ale Wanda Wątorska postanowiła zaprzestać występów i poświęcić się pracy pedagogicznej. W 1973 roku została zatrudniona w bocheńskiej Szkole Muzycznej, a dwa lata później została jej dyrektorką, nadzorując jej rozbudowę i remont. Wraz z gronem pedagogicznym, stworzyła tez unikalną rodzinną atmosferę nauczania. Po przejściu na emeryturę rozpoczęła pionierską edukację muzyczną dzieci niepełnosprawnych, projektując i realizując swój unikalny program w szkole dla dzieci niepełnosprawnych w Cerekwi. Bocheńska Szkoła Muzyczna utrzymywała kontakt z Jerzym Żurawlewem i jego żoną. Wanda Wątorska korespondowała z Żurawlewami i odwiedzała ich, a dzięki wsparciu profesora zapewniła uczniom bocheńskiej placówki możliwość przysłuchiwania się w Warszawie grze uczestników Konkursów Chopinowskich podczas eliminacji. Żurawlew często wyrażał chęć ponownego odwiedzenia Bochni, ale uniemożliwił mu to zły stan zdrowia. Obiecał Wandzie Wątorskiej i zamieścił odpowiednią klauzulę w testamencie, że po zakończeniu remontu bocheńskiej szkoły jego fortepian będzie jej przekazany. Dodatkowo, Żurawlew obiecał ufundować stałe stypendium dla najzdolniejszego ucznia szkoły. Niestety życzenie to nie zostało spełnione. W 1980 roku uczniowie Szkoły Muzycznej w Bochni kolejny raz udali się do Warszawy na Konkurs Chopinowski i mieli odwiedzić Żurawlewa, gdy nadeszła wiadomość o jego śmierci.
Przez lata obecna w życiu Stowarzyszenia, jeśli tylko była na siłach zawsze służyła pomocą przy organizacji różnych inicjatyw. 19 listopada 2011 r., decyzją XXIV Walnego Zjazdu Delegatów, została wyróżniona tytułem Honorowego Członka Stowarzyszenia Bochniaków i Miłośników Ziemi Bocheńskiej. W krótkim uzasadnieniu napisano: profesor muzyki w klasie fortepianu w bocheńskiej szkole muzycznej. Od kwietnia 1975 r. dyrektor szkoły, podjęła rozbudowę szkoły w bardzo trudnych warunkach, bez pomocy organizacyjnej i finansowej ze strony władz miasta Bochni i powiatu, a nawet wbrew intencjom ówczesnej władzy, która zamierzała zlokalizować przed budynkiem blok wielofunkcyjny. Dzięki stanowczości, uporowi i pozyskaniu środków resortowych ukończyła inwestycję powiększając trzykrotnie pierwotną powierzchnię szkoły i stworzyła bazę do rozwoju młodych talentów z powiatu bocheńskiego i brzeskiego . Po przejściu na emeryturę zaangażowała się społecznie w nauczanie muzyczne dzieci niepełnosprawnych umysłowo i fizycznie w stopniu umiarkowanym i znacznym w Cerekwi i Bochni.
Pogrzeb odbędzie się 3 lipca o godz. 11:00 w Bazylice św. Mikołaja w Bochni. Serdecznie zapraszamy do towarzyszenia Jej w ostatniej drodze.
Rodzinie raz jeszcze składamy z serca płynące kondolencje i zapewniamy o modlitewnej pamięci.
