Z głębokim smutkiem i poczuciem ogromnej straty przyjęliśmy wiadomość o śmierci śp. Marii Serafińskiej-Domańskiej.
Odeszła od nas wybitna postać – twórczyni i wieloletnia Kustosz Muzeum Pamiątek po Janie Matejce „Koryznówka” w Nowym Wiśniczu oraz Honorowa Członkini Stowarzyszenia Bochniaków i Miłośników Ziemi Bocheńskiej.
Pani Maria była osobą niezwykle zasłużoną dla kultury i społeczeństwa. Z niesłabnącym oddaniem pielęgnowała pamięć o Janie Matejce i dziedzictwie naszej Ojczyzny. Jej pasja i zaangażowanie były wielokrotnie nagradzane i pozostaną dla nas wzorem.
Rodzinie i Bliskim Zmarłej składamy najszczersze wyrazy współczucia.
Zarząd Główny i Członkowie Stowarzyszenia Bochniaków i Miłośników Ziemi Bocheńskiej.
Msza święta pogrzebowa śp. Marii Serafińskiej-Domańskiej zostanie odprawiona w czwartek 8 stycznia o godz. 12.00 w kościele parafialnym pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Nowym Wiśniczu. Następnie jej ciało zostanie złożone w rodzinnym grobowcu Serafińskich na cmentarzu komunalnym przy ul. Orackiej w Bochni.
Maria Serafińska-Domańska (ur. 1940, Nowy Wiśnicz), twórczyni i wieloletnia kierowniczka Muzeum Pamiątek po Janie Matejce „Koryznówka” w Nowym Wiśniczu, córka Tomasza Serafińskiego, na którego tożsamości Witold Pilecki przebywał w KL Auschwitz. Wnuczka Antoniego Serafińskiego, wybitnego burmistrza Bochni w latach 1890-1896. Prawnuczka Leopolda Serafińskiego – przyjaciela i opiekuna duchowego Jana Matejki.
Rodzina Serafińskich w XIX wieku zakupiła modrzewiowy dworek w Nowym Wiśniczu. W związku z rodzinnymi powiązaniami Serafińskich i Teodory Matejko (z domu Giebułtowskiej) Jan Matejko często ich odwiedzał w tym domu (tzw. willa „Koryznówka”). Ojciec Marii, Tomasz Serafiński (1902-1966), brał udział w wojnie z bolszewikami 1920 r. oraz w powstaniach śląskich. Po wojnie ukończył studia rolnicze w Poznaniu. W 1936 r. wziął ślub z Ludmiłą Wojtygą z Sącza, absolwentką Instytutu Robót Ręcznych. Przed II wojną światową wyjechali do Pszczyny, gdzie Tomasz Serafiński otrzymał pracę. W 1936 r. urodziła się ich pierwsza córka Beata. Tomasz Serafiński brał udział w obronie Warszawy we wrześniu 1939 r. Zgubił wówczas dowód tożsamości, który potem wykorzystał Witold Pilecki, zgłaszając się dobrowolnie do aresztowania i wywiezienia do KL Auschwitz. Po klęsce Warszawy Tomasz Serafiński wrócił do Nowego Wiśnicza, gdzie 8 października 1940 r. urodziła się druga córka, Maria Serafińska-Domańska. Latem 1943 r. zatrzymał się w ich domu Witold Pilecki wraz z towarzyszami swojej ucieczki. Niedługo potem Tomasz Serafiński został aresztowany jako zbieg z Auschwitz i poddany ciężkim przesłuchaniom w więzieniu przy ul. Montelupich w Krakowie. Dzięki pomocy zaprzyjaźnionego Niemca z położonego w dawnym klasztorze obok „Koryznówki” obozu przejściowego, udało się wyjaśnić pomyłkę i uwolnić Tomasza Serafińskiego, choć wskutek przebytych tortur chorował już do końca życia.
Rodzina Serafińskich przeprowadziła się (zbiegiem różnych okoliczności) do Krakowa do willi Cyrankiewiczów – rodziców ówczesnego premiera PRL. Matka Marii Serafińskiej próbowała wykorzystać tę znajomość do uratowania przed śmiercią Witolda Pileckiego, jednak bezskutecznie. Jednak to właśnie ona przechowała przez czas komunizmu wiedzę jako pierwsza przekazała wiele bezcennych informacji związanych z ucieczką i pobytem w Wiśniczu Pileckiego i jego towarzyszy do historyków z Muzeum Auschwitz-Birkenau na czele z Adamem Cyrą.
Maria Serafińska ukończyła w Krakowie szkołę chemiczną, a następnie studia polonistyczne. Przeprowadziła się do Warszawy, gdzie pracowała w kilku redakcjach. Poznała tam swojego męża Stanisława Domańskiego, absolwenta Akademii Muzycznej w Warszawie. W 1975 r. wzięli ślub i podjęli decyzję o przeprowadzce do Wiśnicza. Podjęli się procesu renowacji willi „Koryznówka” i tworzenia Muzeum Pamiątek po Janie Matejce, które oficjalnie zostało otwarte w 1981 r., a przez wiele lat jego kustoszem była Maria Serafińska-Domańska. Przez kilka dekad napisała, zebrała lub opracowała wiele publikacji dotyczących historii „Koryznówki”, życiorysu Jana Matejki i jego związków z Bocheńszczyzną, ucieczki Pileckiego do Bochni i Wiśnicza, aż wreszcie historii wybitnie zasłużonej dla regionu rodziny Serafińskich.
